Το Καφενείο
Στην πλατεία του χωριού, εκεί που ήταν το παλιό δημοτικό σχολείο, δίπλα απ’ τον πλάτανο και τον Άη Γιώργη, ανοίξαμε το καφενείο «Γιαγιά Αντριάνα».
Ψήνουμε στα κάρβουνα, γεμίζουμε τα ποτήρια κρασάκι, βράζουμε γίδα με την ησυχία της, ανακατεύουμε τραχανά όπως τον έφτιαχναν οι γιαγιάδες. Όλα απλά, σπιτικά και τίμια. Χωρίς φτιασίδια.
Το πρωί έχει πρωινό. Αυγουλάκια φρέσκα — αν έχουν κέφια οι κότες.
Αν όχι, έχει καλημέρα, κουβέντα και καφέ. Κι αυτά χορταίνουν, γιατί εδώ μαθαίνεις να περιμένεις και να χαίρεσαι με ό,τι σου δίνεται.
Στρώνουμε τραπέζι, παίζουμε και χαρτάκι, πέφτει πείραγμα, ακούγονται γέλια.
Στα πανηγύρια σηκωνόμαστε όλοι. Χορεύουμε, τραγουδάμε, ιδρώνουμε. Το καφενείο γίνεται γλέντι.
Η Γιαγιά Αντριάνα δεν είναι μαγαζί της μόδας.
Είναι καφενείο του χωριού.
Να κάτσεις με τις ώρες. Να φας, να πιεις, να παίξεις, να χαλαρώσεις.
Καλώς ήρθατε.
Καθίστε. Θα σας κεράσουμε μνήμη.
